Zaburzenia odżywiania: anoreksja, bulimia

Zaburzenia odżywiania (m.in. anoreksja, bulimia, kompulsywne objadanie się) to poważne zaburzenia psychiczne objawiające się nieprawidłowymi nawykami żywieniowymi oraz nadmierną koncentracją na masie i wyglądzie ciała. Wynikają z trudności w regulacji emocji i budowaniu autonomii. Skuteczne leczenie wymaga profesjonalnej psychoterapii, a w ciężkich przypadkach — opieki medycznej i hospitalizacji.

Jadłowstręt psychiczny (anorexia nervosa)

Przejawia się znacznym spadkiem wagi wywołanym intensywnym odchudzaniem się. Lęk przed przytyciem przybiera formę natrętnych myśli. Osoba chora może odmawiać pokarmów, stosować wyczerpujące ćwiczenia lub środki przeczyszczające. Chorobie towarzyszą zaburzenia fizjologiczne (zanik miesiączkowania, problemy z sercem), a w skrajnych przypadkach wyniszczenie prowadzące do śmierci.

Żarłoczność psychiczna (bulimia nervosa)

Objawia się epizodami niekontrolowanego objadania się, po których następują zachowania kompensacyjne (np. prowokowanie wymiotów). Bulimii towarzyszy silny lęk przed otyłością i stała koncentracja na jedzeniu. Skutki fizyczne obejmują m.in. uszkodzenia szkliwa, odwodnienie oraz zaburzenia pracy serca i nerek.

Kompulsywne objadanie się

Charakteryzuje się okresami jedzenia bez zachowań kompensacyjnych (wymiotów). Często towarzyszy mu poczucie wstydu, winy oraz obniżony nastrój. Mechanizm ten służy zazwyczaj rozładowaniu silnego napięcia emocjonalnego lub radzeniu sobie z samotnością.

Możliwości leczenia

Problemy osób z zaburzeniami odżywiania dotyczą często trudności w budowaniu autonomii i granic relacyjnych. Psychoterapia pomaga zrozumieć źródła tych mechanizmów i wypracować zdrowsze sposoby regulacji emocji. Wczesne zgłoszenie się po pomoc zwiększa szanse na trwałe wyzdrowienie.